Ana Baba Okulu

TRT TSR Memleket Treni Programı, Ana Baba Okulu Köşesinde ‘Ergenlik ve Kimlik Arayışı’ konusunu konuştuk.

Bu podcast bölümünde, ergenlik döneminin getirdiği kimlik arayışı ve bağımsızlık mücadelesi ele alınıyor. Gençlerin bu süreçte yaşadığı duygusal dalgalanmalar, öfke patlamaları ve asi davranışların sebepleri incelenerek, ailelerin bu zorlu dönemde çocuklarına nasıl destek olabilecekleri konusunda pratik öneriler sunuluyor. Ayrıca, sağlıklı iletişim kurma yolları ve ergenlerin kimlik gelişiminde ailelerin rolü üzerinde duruluyor.

“Sürekli benimle oynamak istiyor!”
Bu cümleyi duyan her anne baba, en az bir kez şunu sormuştur:
Bu gerçekten sadece bir oyun isteği mi?
Yoksa arkasında fark edilmek, dokunulmak, birlikte olunmak isteyen bir duygu mu var?
 
Bu bölümde çocukların “oyun” üzerinden verdikleri duygusal sinyalleri, yaşlara göre oyun ihtiyacını, sembolik oyunların ne anlama geldiğini ve ebeveyn olarak bu çağrılara nasıl karşılık verebileceğimizi konuştuk.
 
Aynı zamanda 3.000 yıl öncesinden gelen bir oyuncak üzerinden oyunun tarihine kısa bir yolculuk yaptık.
Çünkü oyun sadece bir eğlence değil; her yaşın, her kültürün ortak dili.
Oyun bazen bir çocuğun “Ben buradayım” deme şeklidir.
Ve duymak isteyen bir kalp için, çok şey anlatır.

“Ben senin yaşındayken…” Yetmiyor! Yeni nesli anlamak için yeni bir dil gerek.
Aynı evde yaşıyoruz ama farklı zamanlarda büyüdük.
X, Y, Z, Alfa… Her kuşak başka bir hikâye.
Peki çocuklarımızı gerçekten anlayabiliyor muyuz?
Bu yayında; kuşaklar arası farkları, değişen değerleri, dijitalleşmenin çocuk ruh sağlığına etkilerini ve yeni nesli yargılamadan nasıl anlayabileceğimizi konuştuk.
Keyifli dinlemeler..

Deprem, sel, yangın… Doğal afetler biz yetişkinleri bile sarsarken, çocukların bu olayları anlamlandırması daha da zor olabilir. Bu bölümde, çocukların kaygılarını artırmadan, güven duygularını zedelemeden doğal afetleri nasıl konuşabileceğimizi ele alıyoruz. Duygulara yer veren, yaşa uygun ve destekleyici bir anlatımın ipuçlarını birlikte keşfediyoruz.

Kablosuz teknolojiler, temassız ödemeler, gözle kontrol edilen ekranlar…
Her şey hızlandı. Ama insan ilişkileri de aynı hızla ilerliyor mu?
 
Bu bölümde çocuk ve ergen psikiyatristi Doç. Dr. Semih Erden, teknolojinin duygusal bağlar üzerindeki etkisini anlatıyor.
Neden dokunmak hâlâ bu kadar önemli?
Ekranlar çocukların duygularını nasıl şekillendiriyor?
Sanal iletişim gerçek bağı ne ölçüde taklit edebiliyor?
 
Duyularımızın hızına, beynimizin bağ kurma ihtiyacına ve bu çağda yeniden “temas” kurmanın yollarına dair sade, bilimsel ve samimi bir sohbet…
 
Bazı duygular hâlâ sadece kalpten kalbe geçiyor.
Dinlemeye hazır mısınız

Biz çocuklarımızdan ne bekliyoruz ve onlara ne gösteriyoruz?
 
Hep çocukları konuşuyoruz.
Şımarık mı, sabırsız mı, empatisiz mi, dikkat dağınıklığı mı var?
Ama bu tabloya bakarken kendimizi nereye koyuyoruz?
 
Bir çocuk dışarıda yere çöp atmamalı diyorsak,
ama biz sigara izmaritini sokağa bırakıyorsak,
çocuk bizi mi dinleyecek, yoksa bizi mi izleyecek?
Ebeveyn olmak demek,
kendimizi de fark etmek demek.
Kendimize şu soruyu sormak demek:
Ben, çocuğumun örnek almak isteyeceği bir yetişkin miyim?

Çocuğunuzla ilgili bir şeylerin yolunda gitmediğini hissediyorsunuz. Ama ilk adımı nereye atmalı?
Psikolog mu, psikiyatrist mi?
Aslında en doğru başlangıç: bir çocuk ve ergen psikiyatristi.
Çünkü önce tanı, sonra yol haritası çizilir. Aksi halde, zaman kaybedilebilir.

Dürtüsel davranışlar neden ortaya çıkar? Her an patlamaya hazır bir öfke ya da kendini tutamamak duygusal dengesizlikle nasıl ilişkilidir?
Bu bölümde, beynin fren sistemi nasıl çalışır, çocuklarda ve ergenlerde dürtüselliği nasıl fark ederiz, duygusal dengeyi nasıl kurarız gibi sorulara yanıt arıyoruz.
Ebeveynler, eğitimciler ve gençler için rehber niteliğinde pratik bilgiler de bu bölümde sizi bekliyor.

Bu bölümde, “mükemmel ebeveyn” olma baskısını konuşuyoruz.
Her şeyi doğru yapmaya çalışırken, acaba aslında neyi kaçırıyoruz?
 
Çocuğunuzun sizi en çok hatırlayacağı an, mükemmel olduğunuz an mı, yoksa onunla duyguda kalabildiğiniz o gerçek anlar mı?
 
Belki bu bölümü dinledikten sonra siz de kendinize şöyle diyeceksiniz:
“Aferin bana… Mükemmel değildim ama gerçek ve yanındaydım.”